مرغ فاسد شده را چگونه تشخیص دهیم؟

مرغ، یک ماده غذایی مغذی و همه کاره است که در بسیاری از خانه ها جزء اصلی رژیم غذایی به شمار می رود.

با این حال، مرغ همانند بسیاری از محصولات طیور و گوشت، می تواند فاسد شود. این امر بر طعم و بافت آن تأثیر می گذارد و در برخی موارد باعث بیماری شما می شود.

به همین دلیل مهم است که بدانید چگونه تشخیص دهید که آیا مرغ فاسد شده است یا خیر. خوشبختانه، می توانید با دنبال کردن نشانه های خاصی مطمئن شوید که مرغی را می خورید که مصرف آن بی خطر است. این مقاله به شما کمک می کند تا نحوه تشخیص فاسد شدن مرغ را یاد بگیرید.

ظاهر و رنگ

بسته به اینکه مرغ خام یا پخته داشته باشید، چند نکته مهم در مورد ظاهر و رنگ آن وجود دارد که باید به آنها توجه کنید.

مرغ خام

قبل از آماده سازی مرغ، مهم است که به ظاهر آن برای علائم فساد نگاه کنید.

مرغ خام باید دارای رنگ صورتی روشن با تکه های چرب سفید باشد. اگر گوشت آن خاکستری یا سبز باشد یا چربی آن به رنگ زرد درآمده باشد، نشانه فاسد شدن است و باید مرغ را دور بریزید.

با این گفته، اگر تغییرات جزئی رنگ در گوشت مرغ وجود داشته باشد، طبیعی است. برای مثال، ممکن است متوجه تیره شدن یا کم رنگ شدن جزئی گوشت صورتی شوید، که نتیجه طبیعی تبدیل شدن اکسی میوگلوبین(یک پروتئین و رنگدانه قرمز) به مت میوگلوبین پس از قرار گرفتن در معرض اکسیژن است.

اگرچه این تغییر رنگ همیشه نشانه فاسد شدن نیست، اما می تواند به این معنی باشد که مرغ به اندازه کافی تازه نیست.

مرغ تازه همچنین باید فقط به مدت ۱ تا ۲ روز در یخچال نگهداری شود و در صورت پخته نشدن تا آن زمان، باید منجمد شود.

به طور معمول، تا زمانی که مرغ به طور ایمن در یخچال یا فریزر نگهداری شود، تغییرات جزئی رنگ طبیعی است.

در نهایت، اگر هر گونه علائم قابل مشاهده فساد مانند رشد کپک را مشاهده کردید، مرغ را دور بریزید. بر خلاف پنیر سفت، نمی توانید قسمت کوچکی را که کپک روی آن رشد کرده است را جدا کنید، بنابراین باید کل تکه یا بسته مرغ را دور بریزید.

مرغ فاسد شده ممکن است هنگام لمس لیز یا چسبنده باشد یا بوی نامطبوعی داشته باشد. اگر هر یک از این موارد را مشاهده کردید، گوشت را دور بریزید.

مرغ پخته

مرغ پخته باید سفید باشد و هیچ تکه صورتی از گوشت نداشته باشد. وجود گوشت صورتی نشانه نیم پز بودن مرغ است.

اگر مرغ را به عنوان غذا نگهداری می کنید، حتما آن را در یخچال در دمای ۴۰ درجه فارنهایت (۴ درجه سانتیگراد) یا کمتر، در ظرف دربسته به مدت حداکثر ۳ روز نگهداری کنید.

همچنین مطمئن شوید که بعد از پختن یا خوردن آن را مستقیماً در یخچال قرار دهید - اگر مرغ بیش از چند ساعت در "محدوده خطر دما" از ۴۰ درجه فارنهایت (۴ درجه سانتیگراد) تا ۱۴۰ درجه فارنهایت (۶۰ درجه سانتیگراد) باقی بماند، فاسد می شود.

این محدوده دمایی است که در آن باکتری به طور تصاعدی رشد می کند و خطر ابتلا به بیماری های ناشی از غذا را افزایش می دهد.

اگر متوجه هر گونه علائم قابل مشاهده رشد کپک یا تغییر رنگ بین زمانی که مرغ را در یخچال قرار می دهید و زمانی که قصد خوردن آن را دارید، آن را دور بریزید.

تشخیص کپک یا تغییر رنگ در صورت وجود هر گونه چاشنی یا سس روی مرغ ممکن است دشوار باشد. به همین دلیل است که باید مرغ را ظرف ۳ روز پس از پختن مصرف کنید. حتما مرغ را حداقل تا دمای ۱۶۵ درجه فارنهایت (۷۴ درجه سانتیگراد) دوباره گرم کنید و برای اندازه گیری دمای داخلی آن از دماسنج غذا استفاده کنید.

بو

یکی از نشانه های آشکار فاسد شدن مرغ، بوی بد آن است. مرغ خام و تازه بوی بسیار ملایمی دارد یا اصلا بو ندارد.

اگر مرغ شما بوی تندی مانند بوی ترش یا بوی شبیه به گوگرد شبیه تخم مرغ گندیده دارد، آن را دور بریزید. با این حال، هرگز به بو به تنهایی برای تشخیص سالم بودن مرغ تکیه نکنید. حس بویایی افراد می تواند متفاوت باشد، به این معنی که همه متوجه تغییر بوی مرغ نمی شوند. بنابراین به دنبال علائم دیگری از فاسد شدن نیز باشید.

بافت

مرغ خام تازه، بافتی براق و کمی نرم دارد. نباید لیز، چسبناک یا حالت چسبندگی داشته باشد. اگر بعد از لمس کردن مرغ خام، دستانتان باقی مانده ای لیز دارند، نشان دهنده فاسد شدن آن است. مرغ پخته سفت تر و خشک تر از مرغ خام است. اگر متوجه هرگونه تغییر در بافت مانند نرم شدن بیش از حد، لیز شدن، چسبندگی یا باقی ماندن ماده روی دست شدید، به احتمال زیاد دیگر قابل خوردن نیست.

تاریخ خرید و مصرف

علاوه بر علائم واضح فاسد شدن، باید به تاریخ های ذکر شده روی بسته بندی توجه کنید و همچنین زمان خرید مرغ را در نظر بگیرید. قبل از خرید مرغ، همیشه تاریخ مصرف را بررسی کنید. ممکن است متوجه شوید که روی بسته بندی مرغ دو تاریخ درج شده است: تاریخ بسته بندی و تاریخ بهترین زمان مصرف.

تاریخ بسته بندی به روزی اشاره دارد که مرغ بسته بندی شده است و برای استفاده توسط تولید کنندگان و خرده فروشان در نظر گرفته شده است تا مصرف کنندگان.

در عوض، تاریخ مصرف موردی است که باید به آن توجه کنید. این تاریخی است که تولید کننده توصیه می کند برای تجربه "بهترین کیفیت" از آن غذا استفاده کنید. اگر قصد دارید مرغ را ظرف 1-2 روز مصرف کنید، می توانید بسته ای را انتخاب کنید که نزدیک به تاریخ مصرف آن باشد.

اگر قصد ندارید از مرغ تازه تا تاریخ مصرف آن استفاده کنید، بهتر است آن را برای استفاده بعدی فریز کنید. همچنین بهتر است مرغ خام را در انتهای خرید های خود بردارید. این کار باعث کاهش زمان ماندن آن در سبد خرید در محدوده خطرناک می شود. مطمئن شوید که مرغ را بلافاصله به خانه ببرید و در یخچال یا فریزر قرار دهید.

در صورت بسته بندی مناسب، مرغ در فریزر حداقل تا 9 ماه ماندگاری دارد. (اگرچه سازمان غذا و دارو (FDA) اشاره می کند که مرغ می تواند به طور نامحدود در فریزر باقی بماند، اما کیفیت آن در صورت ماندن بیش از حد ممکن است کاهش یابد). قبل از قرار دادن مرغ در فریزر، تاریخ خرید را روی بسته بندی بنویسید. در یخچال، مرغ خام تازه می تواند 1-2 روز دوام بیاورد. اگر مرغ را قبلاً پخته اید، باید آن را ظرف 3-4 روز مصرف کنید و همیشه آن را در یخچال نگهداری کنید.

کلام پایانی

اینکه بتوانید بفهمید مرغ شما چه زمانی فاسد شده است، به شما کمک می کند تا خود و خانواده تان را از بیماری های ناشی از غذا محافظت کنید.

مرغ خام تازه معمولاً به رنگ صورتی روشن با تکه های چربی سفید است، بوی کمی دارد یا اصلاً بو ندارد و نرم و مرطوب است.

اگر مرغ شما لیز است، بوی بدی دارد یا رنگ آن به زرد، سبز یا خاکستری تغییر کرده است، این نشانه های فاسد شدن مرغ شماست.

هر مرغی را که تاریخ مصرف آن گذشته است، بیش از 2 روز در یخچال به صورت خام یا 4 روز به صورت پخته نگهداری شده است یا بیش از 2 ساعت در محدوده خطرناک دما بوده است، دور بریزید.