وقتی صحبت از صدف به میان می‌آید، به نظر می‌رسد که مردم یا آنها را دوست دارند یا از آنها متنفرند - یا از امتحان آنها عصبی هستند. نظر شما در مورد صدف هر چه باشد، نمی توان منکر فواید تغذیه ای زیاد صدف شد.

این لقمه های کوچک و خوشمزه نیازی به جویدن ندارند اما دارای مواد معدنی ضروری و پروتئین بسیار بالایی هستند . شاید ارزش غذایی چشمگیر صدف ها به شما انگیزه دهد که آنها را 1امتحان کنید، البته اگر قبلاً این کار را نکرده اید.

ارزش غذایی صدف

اطلاعات تغذیه زیر توسط USDA برای 3 اونس (85 گرم) صدف خام بدون پوسته ارائه شده است.

کربوهیدرات صدف

کربوهیدرات‌های بسیار کمی در صدف‌ها با کمی بیش از 4 گرم در یک وعده 85 گرمی وجود دارد.

چربی صدف

در صدف ها چربی کمتری نسبت به کربوهیدرات ها وجود دارد و فقط 2 گرم در هر 85 گرم وجود دارد.

پروتئین صدف

صدف ها مملو از پروتئین هستند. یک وعده 85 گرمی صدف 8 گرم پروتئین و تمام اسیدهای آمینه ضروری را در خود دارد.

ویتامین ها و مواد معدنی صدف

صدف ها علیرغم کم کالری بودن، سرشار از ویتامین ها و مواد معدنی هستند. صدف منبع خوبی از روی ، سلنیوم ، مس، آهن و ویتامین B12 است. 

کالری صدف

یک وعده صدف (85 گرم) تنها 69 کالری دارد.

فواید سلامتی مصرف صدف

صدف سرشار از مواد مغذی با چندین فواید مرتبط با سلامتی است. این چیزی است که تحقیقات در مورد این غذای دریایی بی ادعا می گوید.

ایمنی را تقویت می کند

صدف ها دارای روی بسیار بالایی هستند بطوریکه روی موجود در 28 گرم از صدف از مقدار توصیه شده روی (RDA)  برای بزرگسالان بیشتر است. روی نقش اساسی در سیستم ایمنی دارد و نشان داده شده است که در مراحل اولیه سرماخوردگی به عنوان مکمل، مدت سرماخوردگی را کاهش می دهد.

گنجاندن صدف در برنامه غذایی به جلوگیری از کمبود روی و تقویت سیستم ایمنی در طول سال کمک می کند.

از سلامت قلب پشتیبانی می کند

غذاهای دریایی یک انتخاب سالم برای قلب هستند و این  صدف را نیز شامل می شود. برای بزرگسالان، مصرف 227 گرم غذاهای دریایی در هفته با کاهش خطر بیماری قلبی مرتبط است.

 غذاهای دریایی منبع خوبی از پروتئین بدون چربی و اسیدهای چرب امگا 3 هستند. صدف حتی حاوی مقداری پتاسیم است که به کاهش فشار خون کمک می کند. جایگزینی غذاهای دریایی به جای سایر انواع گوشت یک استراتژی موثر برای حمایت از سلامت قلب است.

ممکن است به کاهش خطر پوکی استخوان کمک کند

مطالعات اولیه نشان می‌دهد که اجزای خاصی در صدف‌ها، تولید استئوکلاست‌ها را که مسئول تجزیه و از بین رفتن استخوان هستند، سرکوب می‌کنند.  اگرچه برای تایید این مزیت به مطالعات انسانی بیشتری نیاز است، به نظر می‌رسد محتوای پروتئین و کلسیم در صدف‌ها برای سلامت استخوان‌ها امیدوارکننده است .

به مدیریت وزن کمک می کند

صدف یک پروتئین بدون چربی است که معمولا به عنوان پیش غذا یا به عنوان غذای اصلی مصرف می شود.  پروتئین بر چندین هورمون اشتها تأثیر می گذارد، احساس سیری ایجاد می کند و پس از آن مصرف غذا را کاهش می دهد. انتخاب صدف هنگام صرف غذا می تواند به شما کمک کند احساس سیری کنید و از خوردن وعده های  غذایی پرکالری با مزایای تغذیه ای کمتر اجتناب کنید.

از کم خونی جلوگیری می کند

آهن موجود در غذاهای حیوانی، مانند صدف، راحت تر جذب بدن می شود. ما ۲ تا ۳ برابر بیشتر آهن را از غذاهای حیوانی نسبت به غذاهای گیاهی جذب می کنیم.

برای جلوگیری از کم خونی ناشی از فقر آهن، صدف را به منوی خود اضافه کنید. علاوه بر این، صدف حاوی ویتامین B12 است که خطر ابتلا به نوع دیگری از کم خونی (به نام کم خونی ماکروسیتی) را کاهش می دهد.

آلرژی به صدف

آلرژی به صدف رایج است و ممکن است با قرار گرفتن در معرض صدف ایجاد شود. علائم از خفیف تا شدید، مانند کهیر یا اگزما تا آنافیلاکسی جدی‌تر متغیر است. اگر مشکوک به آلرژی به صدف هستید به پزشک مراجعه کنید.

مضرات مصرف صدف

آنتی بیوتیک ها و پنی سیامین (دارویی برای آرتریت روماتوئید) ممکن است با روی تداخل داشته باشند.به دلیل محتوای بالای روی صدف، عاقلانه است که صدف را با فاصله چند ساعت از زمان مصرف این داروها بخورید.

هر کسی که سیستم ایمنی ضعیفی دارد باید از خوردن صدف خام خودداری کند. صدف نیم پز می تواند باعث بیماری جدی برای افراد مبتلا به شرایط زیر شود: دیابت، HIV، بیماری کبد، اعتیاد به الکل، سرطان، هموکروماتوز، وابستگی به استروئید، و برخی بیماری های معده یا روده.

افزودن سس تند، آب لیمو یا نوشیدن الکل در حین خوردن صدف به اندازه کافی باکتری های بیماری زا را از بین نمی برد.

انواع صدف خوراکی

چهار گونه صدف رایج و ده ها گونه مختلف دیگر وجود دارد. نوع صدف بسته به آبی که در آن رشد می کنند طعم متفاوتی دارند.

گونه های صدف شامل صدف های شرقی یا اقیانوس اطلس (ترد و شور)، صدف های مسطح اروپایی (لیمویی و فلزی)، صدف های المپیا و صدف های اقیانوس آرام (ملایم، گوشتی و شیرین) هستند. بسیاری از گونه های صدف به دلیل محل منشاءشان نامگذاری شده اند، مانند بلوپوینت (نوع شرقی/اطلسی) و بلون (نوع تخت اروپایی). 

صدف‌ها پس از بسته شدن، بر اساس اندازه درجه‌بندی و فروخته می‌شوند.  صدف ها معمولاً در ظروف پر از مایع خود بسته بندی می شوند. اندازه ها از ظروف 227 گرمی تا 336 گرمی متغیر است.

بهترین زمان مصرف صدف

می گفتند که در ماه های گرم سال احتمال آلودگی باکتریایی در صدف بیشتر است. با این حال، با روش‌های آزمایش مدرن و شیوه‌های برداشت، صدف‌هایی که امروز می‌خرید در تمام طول سال ایمن هستند.  در هر زمانی از سال می توانید با اطمینان صدف بخرید و بخورید.

ذخیره سازی و ایمنی صدف

صدف را می توان به صورت خام، پخته یا در غذاهایی مانند خورش صدف مصرف کرد. به طور کلی، صدف خام برای خوردن بی خطر است، اما درست مانند مصرف هر ماهی خام یا غذای دریایی، احتمال ابتلا به بیماری های ناشی از غذا وجود دارد. صدف‌های خام ممکن است با  Vibrio vulnificus ، که  یک باکتری مرتبط با وبا است، آلوده شوند. صدف هایی که در آب گرم برداشت می شوند بیشتر از صدف هایی که از آب سردتر جمع آوری می شوند آلوده می شوند.

خوردن صدف خام یا نیم پز، صدف و صدف می تواند شما را در معرض خطر ابتلا به عفونت باکتریایی ویبریو، عفونت نوروویروس، یا هپاتیت A (اختلال ویروسی که بر کبد شما تأثیر می گذارد) قرار دهد. دلیل آن این است که صدف ها مقدار قابل توجهی آب را فیلتر می کنند و اگر آن آب با مدفوع حاوی ویروس هپاتیت A آلوده شود، صدف می تواند آلوده شود. صدف برای خرید آزمایش شده است، بنابراین خطر حداقل است. 

یک فرد سالم که باکتری را می بلعد ممکن است درد شکم، استفراغ و اسهال را تجربه کند. با این حال، عفونت در فردی که بیماری کبدی دارد یا دارای نقص ایمنی است می تواند شدید باشد زیرا باکتری می تواند وارد جریان خون شود و باعث سپتی سمی شود که در حدود 50 درصد مواقع کشنده است.

برای به حداقل رساندن خطر خود هنگام خرید صدف، صدف های تازه ای را انتخاب کنید که طبق دستورالعمل های ایمنی برداشت و پردازش شده اند. (به دنبال برچسب روی ظروف یا کیسه های صدف بگردید.) صدف های دارای پوسته شکسته را دور بیندازید و با انگشت خود به پوسته های باز ضربه بزنید— صدف زنده باید پوسته خود را هنگام ضربه زدن به آن ببندد. اگر بسته نشد آن را دور بیندازید.

صدف‌های تازه را باید در دمای 40 درجه فارنهایت (4 در جه سانتیگراد) یا کمتر در یخچال نگهداری کنید تا زمانی که آنها را سرو کنید یا در دستور غذا استفاده کنید. وقتی صدف تازه می‌پزید، پوسته‌ها باید باز شوند. صدف های بسته باقی مانده را دور بریزید.

هنگام پخت صدف ها را تا دمای 63 درجه سانتیگراد بپزید. ظروف پخته شده از صدف را پس از اتمام در یخچال یا فریزر نگهداری کنید.

نحوه تهیه صدف

صدف ها اغلب به صورت خام سرو می شوند و معمولا روی پوسته می نشینند. برای تهیه صدف خام، باید آنها را با تکان دادن باز کنید (از یک حوله ضخیم و یک چاقوی کوبنده صدف استفاده کنید)

صدف‌ها را همچنین می‌توان دودی، آب پز، سرخ‌کرده (مانند «صدف راکفلر» ترد)، کبابی، یا به‌عنوان ماده اصلی در غذاهایی مانند خورش صدف یا کنگر پر از صدف استفاده کرد. به جای تهیه صدف در چربی های ناسالم، سعی کنید آنها را بخارپز کنید یا در سس گوجه فرنگی روغنی بپزید.